Psikolojik Danışman Nisa Aktaş: Çocuğun Gelişiminde Anne-Baba Uyumunun Önemi

Bir çocuğun gelişim yolculuğunun bireysel olarak ilerleyemeceğini,çevreyle birlikte şekilleneceğini ifade eden Psikolojik Danışman Nisa Aktaş, en önemli çevresel faktörün aile olduğunu açıkladı.

Psikolojik Danışman Nisa Aktaş, çoğun bireysel gelişimi ile ilgili şu açıklamayı yaptı:

"Ebeveynlerin birbirlerine yaklaşımları, farklılıkları çözme biçimleri ve ortak kararları, çocuğa sağlıklı gelişim için uygun bir ortam sunar. Tutarlı ve uyumlu davranışlar sergileyen anne-babalar, güvenli bir aile atmosferi sağlayarak çocuğun gelişimini destekler.

Çocuğun Gözünden Aile Nasıl Görünür?

Çocuk, anne ve babasının sadece kendisine nasıl davrandığını değil, birbirine nasıl davrandığını da izler. Çocuklar sözlerden çok davranışları kopyalar; bilimsel olarak da söylenenden çok yapılanlar zihinde daha kalıcıdır. Bu nedenle birbirine saygıyla yaklaşan ebeveynler, farkında olmadan çocuğa sağlıklı iletişimin modelini sunar. Tam tersi durumda, sık sık tartışan anne-baba ilişkisi çocuğun zihninde belirsizlik ve güvensizlik yaratır. Çocuk henüz kendi dünyasını anlayamamışken bir de güven figürü olarak benimsediği anne-babanın ilişki dinamiğindeki çatışmalara dahil olur. Küçük yaşlarda çocuklar bu çatışmaları kendilerine mal edebilir: “Ben olmasam kavga etmezlerdi” ya da “Benim yüzümden tartışıyorlar.” Çünkü çocuklar küçükken benmerkezci bakış açısına sahiplerdir ve başkalarının bakış açılarını kavrayamazlar. Haliyle bu yanlış davranışları görüp kendilerinden kaynaklı zannetmeleri, hem özgüveni zedeler hem de davranış sorunlarına zemin hazırlar.

Birlikte Çözüm Bulmak

Peki, bir ailede hep uyumlu ve sorunsuz bir tablo mu seyreder? Elbette hayır. Her ailede fikir ayrılıkları olur. Önemli olan bu farklılıkların çocuğun yanında değil, uygun bir ortamda yapıcı bir şekilde çözülmesidir. Anne ve babanın “farklı düşünebiliriz ama birlikte çözebiliriz” mesajını vermesi, çocuğun problem çözme becerisini de güçlendirir. Çocuğun gözünde bu, tartışmanın değil iş birliğinin öne çıkması demektir. Gelecek yaşantısına da bu düşünce kalıbını geneller. Eğer fikir ayrılıkları ya da çatışmalar istenmese bile çocuğun gözü önünde yaşandıysa, sakin bir zamanda çocuğa durumu açıklamak iyi olacaktır.

Psikoloji alanında yapılan araştırmalar, aile içi iletişimin çocuğun duygusal ve sosyal gelişimini doğrudan etkilediğini gösteriyor. Güvenli bağlanma ortamı sunan ailelerde yetişen çocuklar, kendilerini değerli hissediyor ve çevreleriyle daha sağlıklı ilişkiler kuruyor.

Unutmamak gerekir ki çocuklarımız büyürken duyduklarından çok gördüklerini taşır yanlarında; en çok da anne-babalarının duygu ve davranışlarını gözlemler. Ebeveynlerin onlara verebileceği en büyük armağan ise güvenli ve huzurlu bir aile ortamıdır."